Tym razem ciął z całej siły, a gdzieś z tyłu za nimi rozległ się pomruk i głośny syk. Stworzenie musiało być zaskoczone faktem, że ktoś stawia mu opór. Hawkmoon przerzucił nieprzytomnego Zhenak-Tenga przez ramię, jeszcze raz ciął mackę mieczem, po czym przeskoczył ją i pobiegł osypującym się korytarzem. Szybciej, d'Avercu! Do kuli!Francuz także przeskoczył mackę i popędził za nim. Ściana rozpadła się nagle, ukazując kłębowisko drgających odnóży, pulsującą głowę oraz twarz, będącą karykaturą rysów człowieka, rozpromienioną idiotycznym uśmiechem. Chce, żebyśmy go zabawili! zawołał d'Averc z wisielczym humorem, robiąc unik przed sięgającą ku niemu macką. Czy musisz aż tak bardzo ranić jego uczucia, Hawkmoonie?Lecz książę Dorian zajęty był odryglowywaniem drzwi, wiodących do komory mieszczącej kulę. Zhenak-Teng, spoczywający na podłodze obok niego, jęknął i objął rękoma głowę.Hawkmoon, uporawszy się z zamkiem, ponownie prze­rzucił gospodarza przez ramię i przeszedł do pomieszczenia, gdzie spoczywała maszyna.Nie wydobywał się z niej żaden odgłos, a barwy na powierzchni jakby wyblakły, lecz szczelina była rozwarta.

(Reklama: )